Marc leest

Leraar zijn is een roeping!

Koers van_op het schip!

Vlaanderen kon eens zo trots zijn!

Z’n hoogstaand en kwalitatief waarde(n)vol onderwijs waren wereldwijd erkend!

Maar vaart dit schip nog wel de juiste koers?
Zitten de kapers nog op de kust of reeds aan boord?

Ikzelf trachte de vinger op de pols te krijgen!
Mag dat?
Kan dat?
Ik weet 1 ding voorlopig nog zeker:

Ik geef graag les! Mag het, ja?

Het vertoog bevat 2 metaforen, vaak met woordspelingen gespijsd.

De race naar het (hoogste) diploma heeft voor mij veel weg van een rittenkoers.
Deze metafoor lag aan de basis van een eerste schrijfsel: 

Epo in het onderwijs

De metafoor van het zinkende onderwijsschip echter is ruimer en hekelt het gebrek aan, of net het teveel aan stuurlui aan het roer. Ieder één meent het beter te weten en de politieke ( verborgen ) agenda’s stemmen niet overeen met het welzijn van ieder kind, laat staan met de toekomst van het land waarin het kind tracht op te groeien.

Daar waar ik dacht dat het de bedoeling is om het kind weerbaar te maken voor de wereld waarin het zal terechtkomen, is de koers in mijn bescheiden opinie, net het tegenovergestelde geworden.

voorwoord

© 2019 Marc leest

Thema door Anders Norén