Marc leest

Leraar zijn is een roeping!

Leraar? Gij zult onfeilbaar zijn!

Het stormt in onderwijsland, niks nieuws onder de zon. “Gelukkig” zijn wij, paria’s, al dusdanig gezakt op de maatschappelijke ladder dat het enkel maar in een glas water lijkt te zijn.

Is dit wel zo? Hebben wij, als bevoorrecht waarnemer, niet die glazen bol voor ogen? Zien wij niet iedere dag opnieuw welke nabije toekomst ons te wachten te staat?

Over minder dan 1 generatie staat dit legertje kleine keizers met 2 voeten in de maatschappij én op de werkvloer!

Burn-out, dé ziekte van deze tijd, grijpt ook bij ons om zich heen. Rondom mij zie ik steeds meer mensen kopje onder gaan en de redenen zijn divers maar talrijk. Anderen slagen er dan weer in het benoemingsmonster zodanig te paaien dat ze menig vakbondsmilitant rood van schaamte doen uitslaan vanwege de graad van profitariaat. Om uitgerust aan de vakantie te kunnen beginnen, blijven we thuis? Ah, bon? Hierdoor moeten nu nog collega’s ( euh, niet meer nu zeker? ) gaan schuiven in hun uurroosters? Il faut le faire! Je zou voor minder overspannen thuis blijven.

Ikzelf krijg vaker last van het kleine-keizertjessyndroom.

“Kleine Keizers” is de verfoeilijke uitvergroting van “mijn kind, schoon kind!”

Wijzelf lijken enkel maar fouten te kunnen maken. Perfect omgaan met pubers en onfeilbaar zijn, is de standaard. Wij worden geacht ( of is het veracht ) te werken en presteren aan 110%, terwijl “ze” voor zichzelf de grens van 50,1% voor ogen houden en deze eigenlijk ontiegelijk hoog vinden?!

Ik bijt altijd m’n tong haast in 2 als ouders mopperen over “hun” puber. Wij komen er zo 5 per dag, 20 per week tegen! Iedere dag opnieuw lopen we op de toppen van de tenen. 1 badhairday volstaat om het zorgvuldig opgebouwde imago levenslang om zeep te helpen! Je kan continu beleefd vragen om een regel te respecteren, maar op een humeurige dag diezelfde leerling er nog eens op wijzen, levert je haast een insta-moment van onuitwisbare onmenselijkheid op. ’t Doet mij denken aan het sneeuwballenincident van enkele jaren geleden.

Overdrijf ik?
Neem nu Schaarbeek..
1 veronderstelling van 1 ouder doet heel de gemeente op z’n kop staan. “Schooltje toe” is het gevolg. Het deed mij onmiddellijk aan die juf van de blokkendoos denken die nu nog het stigma van slechte juf moet meezeulen. Ik zie het nog gebeuren dat hier 1 kleine keizerin een scheef oog van een collega gaat vertalen als een #metoo event. De trammelant die dan aan de schoolpoort ontstaat, wil ik écht niet meemaken. Los van het feit dat je dan enkele fysieke klappen kunt verwachten, kleeft er een ondraaglijk zwaar etiket op je hoofd, haast identiek aan de gebrandmerkte “F” van destijds in het Romeinse Keizerrijk ( ? ). Over slaven gesproken, is er een link met de huidige leraar, dansend naar de pijpen van .. ouder, plusouder, kind, broer, neef, grootouder..

Ik verwijs met “plezier” naar oudere berichten in dit vertoog die deze kroniek van de aangekondigde dood illustreren.

Deze boer weet stilaan niet meer of ie verder wil of mag ploegen!

Ik hou me vast aan de strohalm, toegeworpen door die ouder die nu nog steeds me dankbaar is dat ik destijds z’n kind aanraadde te kiezen voor een technisch profiel. Hij studeert dit jaar trots af!

Ik hou me vast aan de strohalm, toegeworpen door een oud-leerling die nu een eigen zaakje is begonnen. Hij sprong tijdens de proclamatie op het podium om 3 mensen uit de grond van z’n hart te bedanken.

Ik hou me vast aan de strohalm, toegeworpen door een grootouder die haar kleindochter warm en open ontvangen ziet op onze school

Ik hou me vast aan de strohalm, toegeworpen door een ouder die haar dochter zag afstuderen op de unief. In het tweede jaar was ze haast kopje onder gegaan en ondergetekende leerde ze zwemmen in de zee van leerstof.

Ik hou me vast aan de strohalmen, toegeworpen door talrijke oud-leerlingen ..

Weet je .. Ik hou me vast! Maar ben beducht voor die ene fatale duw…

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 Marc leest

Thema door Anders Norén